Tureluur

De tureluur dankt zijn naam aan het geluid dat de vogel maakt: "tjululuu"; dat is namelijk makkelijk te vertalen naar 'tureluur'.
Hij is altijd te herkennen aan de markante felrode poten en de brede witte achterrand van de vleugels.
Er is nauwelijks verschil tussen man en vrouw; het mannetje is echter zwaarder getekend en donkerder.
Een niet zo algemene weidevogel, die als niet-broedvogel vooral op het wad te vinden is.

In collecties bij de liefhebbers komt de tureluur een enkele keer voor. 
In grotere volières wel samen met andere stelt en watervogels. 
Onderling leven de steltlopers  op goede voet met elkaar, maar zet er nooit zomaar nieuwe steltlopertjes bij!
Dat gaat niet goed, en zullen zij elkaar niet in leven laten.